Your Cart

Sea Palace x Warrior Shanghai

Posted by Stijn van de Ridder on


For the English version: click here.

Als we op een koude maandag de loopbrug van het indrukwekkende drijvende restaurant op lopen is het een stuk stiller en donkerder dan we gewend zijn. Waar normaal gesproken 600 man kan worden voorzien van allerlei gerechten in stomende mandjes, zit nu niemand. Een bittere pil voor de mensen achter het Chinese restaurant – dat nog steeds elke dag geopend is.

In samenwerking met de mensen achter Sea Palace ontwierp Warrior Shanghai een kledinglijn, zoals eerder gebeurde met mede-restauranthouders Hoi Tin. Het ontwerp van de kledingstukken is geïnspireerd op de iconische rode neonletters op het dak, die sinds jaar en dag de boot aftekenen tegen de Amsterdamse horizon.

In aanloop naar de collectie spraken we eigenaar Kaji But en zijn moeder. Haar man Chuen Yau But was als een van de oprichters verantwoordelijk voor de keuken. In het restaurant kregen we de kans om openhartig vragen te stellen over het verhaal, het aankomende Chinees nieuwjaar en tenslotte de letters op het dak.

Kan u iets vertellen over het ontstaan van Sea Palace?
Kaji: We zijn in 1984 begonnen, hoewel het project al eerder liep. De initiatiefnemer was niet mijn vader, maar meneer Wong, die ook een administratiekantoor heeft op de Geldersekade. Hij leeft nog steeds. Hij wilde het project beginnen, maar kon het gewoon niet alleen, zowel financieel als qua uitvoering niet. Toen heeft hij een groepje ondernemers gevraagd om mee te doen. Mijn vader was een van die ondernemers. Hij was in die zin dus een van de founding fathers van het restaurant. 

In het begin was het best wel lastig, omdat we niet op het meest aantrekkelijke stukje Amsterdam zaten. Het viel een beetje buiten de stad. Er waren junks, er werd getippeld en er was veel industrie. De post zat hier, toen het nog de PTT heette. Ik herinner me nog dat we precies voor de ingang van het gebouw lagen. Door de ramen keek je de kelder in, waar mensen nog handmatig post zaten te sorteren. 

Hoe kwamen jullie op het idee om een restaurant op een boot te beginnen?
Kaji: In Hong Kong heb je een aantal van dit soort restaurants. Ook eentje die Sea Palace heette, daar komt het idee van. Volgens mij is er nog één over, de Jumbo.

Mevr. But: Die is ook failliet gegaan.

Het originele restaurant in Hong Kong

Er is er ook een in Rotterdam, toch?
Kaji: Die is later gekomen. Ik herinner me nog dat ik op een dag aan het eten was met mijn vader toen er een man langskwam. Hij zei dat hij interesse had om de boot te kopen. Mijn vader zei dat hij niet te koop was en toen zijn ze er zelf eentje begonnen, in Rotterdam.

Is de boot in Nederland gemaakt?

Kaji: Ja. Van wat ik heb begrepen is het een hergebruikte betonnen bak die naar deze locatie is gesleept. Daarop is alles opgebouwd. Het restaurant is dus echt hier op locatie gebouwd. Veel materiaal en decoratie was niet te krijgen in China, omdat China toen nog een meer gesloten economie had. Dat begon in die tijd pas een beetje los te komen. Veel spullen zijn daarom gehaald uit andere gebieden dan China, uit Hong Kong en Taiwan.

Mevr. But: De adelaar komt uit Taiwan.

Het restaurant met de originele letters

Klopt het dat jullie een speciale tafelindeling hanteren voor het balans van de boot?
Kaji: Nou, laat ik het zo zeggen. We hadden een keer een groepje, een vereniging ofzo, en dat waren allemaal vrij grote mannen. Wat het is, zij hadden een hoekje naast de toiletten, daar zit je een soort van semi private. Daar gingen ze zitten en toen merkte we dat de boot een beetje scheeftrok. De brug kraakte tegen de steiger.

Heeft het veel voeten in de aarde gehad om hier midden in de stad een boot neer te leggen? Hoe ging dat in die tijd? Ik kan me haast niet voorstellen dat zoiets tegenwoordig nog kan.
Kaji: Ik denk dat het nu onmogelijk is om zoiets elkaar te krijgen, haha. Maar ja, dat waren andere tijden. In de jaren 80 was Amsterdam ook niet zo welvarend als het nu is. Er was veel criminaliteit, ook op de Zeedijk. Rond 2000 zijn ze hier begonnen met slopen en nieuwbouw aanleggen. Toen is hier alles veranderd.

Is er voor jullie toen ook iets veranderd qua klandizie?
Kaji: Ik denk dat het klantenbestand van 2019 er heel anders uit ziet dan die van 2000. Rond die periode ben ik hier begonnen, en toen hadden we nog veel grote groepen. Via het internet je reis boeken gebeurde toen nog niet veel, dat ging via een reisbureau. Dat soort georganiseerde reizen waren toen een vrij groot gedeelte van onze inkomsten.

Over dat klantenbestand gesproken, toen ik hier een tijd geleden kwam zag ik een grote groep mensen mosselen met friet eten, kan dat ook?
Kaji: Haha, dat kan kloppen, dat waren waarschijnlijk de piloten van China Cargo. We werken samen met hen. De piloten komen hier elke dag eten. Tenminste, toen dat nog kon, voor Corona. Nu brengen we het eten naar het hotel waar ze verblijven. In het begin hadden we netjes een menu met iedere dag andere gerechten die ze konden bestellen. Maar op een gegeven moment weet je het gewoon niet meer, dan is je creativiteit weg. Dus toen hadden we zoiets van zeg maar wat je wil hebben, dan maken we het voor je. We hebben wel eens gehad dat ze om biefstuk vroegen. 

Vroeger was de Chinese keuken in Nederland vooral Chinees-Indisch, maar tegenwoordig zijn authentiekere gerechten meer in trek. Is de kaart daarop aangepast?
Kaji: Toen ik in 2000 begon hadden we nog Chinees-Indische gerechten op de kaart. Rond 2006 zijn we helemaal overgestapt op Chinees. Maar toen China vorig jaar in een minder positief daglicht kwam te staan daalde onze omzet. De vraag is wat we daarmee moeten? Vasthouden aan het authentiek Chinese of authentiek Aziatisch gaan koken? Waar het mij om gaat is met een leuke sfeer goed eten bieden. Het is een lastige kwestie.

Het ontwerp van de items van de kledinglijn is een hommage aan de stijl van Chinese restaurants, gebaseerd op de neonletters op het dak. Tot onze grote verbazing zagen we dat ze er niet meer staan. Waar zijn ze heen?
Kaji: Dat is een grappig verhaal. In de jaren 80 werd er door de gemeente van alles door de vingers gezien. De neonletters die op het dak stonden hadden we al sinds eind jaren 80. In 2006 kwam er een ander bestemmingsplan voor de boot, en moesten we worden verplaatst naar de huidige plek. Als zo’n plan wordt gemaakt bepalen ze je oppervlakte en kijken ze naar je hoogtes, breedtes, dat soort dingen. Dat is heel nauw getekend. Toen ze daarmee bezig waren had ik niet zo goed opgelet en toen zat het neon boven de maximale hoogte. Daarom moesten de letters weg. Helaas. 

Binnenkort is het, voor het eerst sinds de uitbraak van COVID, Chinees nieuwjaar. Hoe was dat afgelopen jaren en hoe gaat u dat nu vieren?
Kaji: Voorheen waren wij vaak een locatie waar Chinees nieuwjaar werd gevierd, veel gezinnen kwamen bij ons eten. Daarnaast hadden we verschillende Chinese verenigingen die ons boekten als locatie om het samen te vieren. Dat gaan we sowieso missen. Dit jaar hebben we daarom een aantal gerechten die normaliter worden gegeten met Chinees nieuwjaar op de afhaalkaart gezet. Zo serveren we dit jaar poon choi, een Zuid-Chinees eenpansgerecht. 

Dit jaar is het jaar van de os, heeft dat een speciale betekenis?
Mevr. But: Dat staat voor hard werken, haha.

Kaji: Een os is natuurlijk een werkdier. Als je hard werkt word je beloond. Dit is het jaar dat er weer gebouwd moet worden, zo na de corona crisis.

Kaji en mevrouw But, bedankt voor de unieke inkijk! De Sea Palace x Warrior Shanghai collectie is vanaf vrijdag online te koop op warrior-shanghai.com en via Sea Palace. Zo steun je je lokale Chinese ondernemer!